Well, as I said in some previous blog, we had our first show scheduled for second Christmas day. We played it, and it went pretty well. We actually got a moshpit going, so that was pretty cool to see 🙂


Well, as I said in some previous blog, we had our first show scheduled for second Christmas day. We played it, and it went pretty well. We actually got a moshpit going, so that was pretty cool to see 🙂
You might have already noticed that we put up a bunch of photos from the show in the photo-section. In case you haven’t, you can go look there now.

DVD
Anyway, the venue (w2 Poppodium) recorded with videocameras and soundboard audio. We took that video, added a nice little menu (with music from the two demos we submitted to the w2) to it, some rehearsal footage, a bunch of photo’s, and pretty much stuffed it.
So we are now selling this DVD, under the title of “MySon’s Deflowering”, for 3 euro (+ shipping). If you are interested the deal is the same as with the demo, just send us an e-mail (myson@home.nl) to order.

We will be uploading a couple of songs from the DVD to youtube, which we will add to this myspace when they’re up. The w2 might also upload one of the songs from the show, which we will then also link, we’ll see.

Sticker action
So now for the second part of this blog. We are also going to be running a sticker action. If you buy a demo from us, it includes two stickers (or you can just buy the stickers themselves for 0,10 euro + shipping a piece). If you put it up somewhere, take a picture of it, with some of the surrounding showing and send that picture our way via e-mail (myson@home.nl), we will give you the “MySon’s Deflowering” DVD, I discussed above, for free.

Mailing list
We now also have set up a mailing list. So if you would like to be kept up to date of our developments, just send us an e-mail (myson@home.nl) with the e-mailaddress you want to be added with. Be sure to mention somewhere that it’s for the mailing list, so we know what to do.

So yeah, that’s pretty much it, for now. We are still looking for a drummer, so if you are, or know of a drummer that might like to join us, please let us know.

Oh yeah, we have also been mailing quite a bunch of venues in the Netherlands, so we somewhat expect to play our next show sometime soon. Of course this myspace page will be the first updated, so keep your eye on it.

Take care,

Jiohn

Edit:
I forgot the mention that 3voor12/denbosch has got a review of our first show up (together with reviewing the other bands that were playing). You can read it (in Dutch) here, it also has two more photo’s of us from the show, that we weren’t allowed to put on our myspace: http://3voor12lokaal.vpro.nl/magazines/news/index.jsp?portals=435992&magazines=436000&news=727494

For you non-Dutchies, I will make an English translation of the part about us which I will put below here, when I have finished it.

Edit 2:
Here’s the translation:
“The duo MySon from ‘s-Hertogenbosch are standing on the stage for the first time and has got the honor of opening the night. This band strongly evokes the sentiment of the post-grunge era, when bands like Husker Dü, The Wipers and Mudhoney were ruling the underground of American guitarrock. In other words, pounding on chords, out of frustration, and making sure the guitarfeedback will lead its own life. The, for the most part younger, audience quickly sees recognition in the Cobain-like podium antics of guitarist John and soon various moshpits arise within the room. Even though the band is still missing a drummer, the tightness of the drum computer makes sure that it isn’t shaky all the time. The catchy playing of bassist Raymon lays down the basis of the melody, so that John gets the opportunity to abuse his guitar in all kinds of different ways. Despite of the crazy antics of the duo, it is clear that MySon is still suffering from some growth pains. Often there is a shortage of variety and tension, and the vocals of John are completely unintelligible in the sea of deafening feedback. Yet the enthusiasm and rashness of this young band does bring a grin to your face and in the end we do get to see an amusing performance.” – By Jasper Willems

Edit 3:
Here are the videos that we uploaded to youtube:
http://www.youtube.com/watch?v=eeyV9B4xIOI
http://www.youtube.com/watch?v=uGm-8SW_AKI

Edit 4:
Boy, I keep on editing this stuff, here’s a youtube video from Laura de Leeuw with pictures from Boschkilde:
http://www.youtube.com/watch?v=MRG2mUvYF0Q

And here’s a video from one of our rehearsals (taken from the MySon’s Deflowering DVD):
http://www.youtube.com/watch?v=F1V6GBnnpTQ

 


Edit 2016-10-11: Seeing as the original article with the review is no longer online, I have added the text below.

Boschkilde Kerstival 2007 opnieuw goed bezocht

Lomax maakt sterke indruk als afsluiter

Het Bossche tweetal MySon staat voor het eerst op het podium en heeft de eer de avond te openen. Deze band wekt sterk het sentiment op van het post-grunge tijdperk, toen bands als Husker Dü, The Wipers en Mudhoney de underground van de Amerikaanse gitaarrock beheersten. Met andere woorden, lekker uit frustratie rammen op akkoorden en zorgen dat de gitaarfeedback zijn eigen leven leidt. Het grotendeels wat jongere publiek ziet al snel herkenning in de Cobain-achtige podiumtaferelen van gitarist John en al gauw ontstaan er verscheidene moshpits binnen de zaal. Hoewel de band nog een drummer mist, zorgt de strakheid van de drumcomputer dat het niet continu aan alle kanten rammelt. Het catchy spel van bassist Raymon legt de basis van de melodie neer, zodat John de gelegenheid krijgt zijn gitaar op allerlei verschillende manieren te mishandelen. Ondanks de gestoorde taferelen van het tweetal is het duidelijk dat MySon leidt aan een aantal groeipijntjes. Vaak is er een tekort aan afwisseling en spanning en zijn de vocalen van John compleet onverstaanbaar in de zee van oorverdovende feedback. Toch doet het enthousiasme en onbezonnenheid van deze jonge band een grijns op het gezicht toveren en krijgen we uiteindelijk een vermakelijk optreden te zien.

In het circuit is het goed zoeken geblazen naar alternatieve bandjes die Nederlandstalige liedjes brengen, vooral in het genre waar Ratz zich in bevindt. Vuige rock ‘n’ roll in de stijl van pak ‘m beet AC/DC en Peter Pan Speedrock. Niet echt het genre waarmee een band zich tegenwoordig onderscheidt, maar wel als het in je moerstaal gebracht wordt. Een originele invalshoek, want het is immers een bewezen feit dat Nederlandstalig nog altijd immens populair is. Of deze formule bij dit viertal succesvol is, moet na vanavond nog blijken. De zanger is in de balans van de muziek vanavond niet altijd even goed verstaanbaar. Echt heel af en toe komt er een woordje Nederlands boven het geluid uit. De band speelt wel strak, maar het klinkt allemaal net iets te braaf. De broodnodige ballen worden nog te veel gemist om er een echt feestje van te maken. Met bovenstaand gegeven in acht genomen is Ratz dan eigenlijk niet minder dan het zoveelste dertien-in-een-dozijn rock ‘n roll bandje op deze aardkloot.

The Attic is een jonge zeskoppige band uit Haarsteeg, die begonnen is als de coverband Neptune. Jammer eigenlijk dat niemand deze band heeft geïnformeerd over het feit dat op Boschkilde voornamelijk eigen werk ten gehore wordt gebracht. Hoewel The Attic enthousiast uit de startblokken komt met covers als ‘Nobody’s Wife’ van Anouk en uiteraard de kerstsfeer belicht met Mariah Carey’s ‘All I Want For Christmas’ weet de band nog geen twintig minuten vol te spelen. Wellicht kan de band het ooit nog eens overdoen zodra ze wat meer eigen nummers in hun repertoire hebben. De tijd hebben ze in ieder geval aan hun zijde. Vanavond maakt de band de beloftes helaas niet waar.

De enige band die vanavond echt voor opwinding zorgt, is het Tilburgse Lomax. Mocht de naam niet direct tot herkenning leiden; het merendeel van de bandleden speelde voorheen in het progressieve mathmetal-gezelschap Sq;rl. Deze band won enkele jaren geleden nog de Wraak van Brabant. Met twee leden armer en een nieuwe bassist rijker weet dit avontuurlijke viertal onder de naam Lomax vanavond van begin tot eind te overtuigen. De hoekige, wiskundige ritmes zijn er nog altijd, maar is ook meer ruimte voor groove en sfeervolle melodieën. Meer Tool en Radiohead, minder Meshuggah en Dillinger Escape Plan. Toch weet het viertal de invloeden te doseren, waardoor Lomax duidelijk een eigen geluid heeft. Dat de resten van Sq;rl nog hoorbaar zijn, is niet zo vreemd. Het kille, door merg en been snijdende stemgeluid van de zanger en de dissonante ritmes in de muziek zijn immers uit duizenden herkenbaar. De bandleden hebben een rijke ervaring aan live-optredens en dat is vanavond in alle opzichten te merken. De heren hebben niets van hun potentie verloren en ook de nieuwe bassist gaat moeiteloos mee. Met recht het hoogtepunt van de avond.

MySon & The Attic: Jasper Willems
Ratz & Lomax: Sander Tonino

VPRO 3VOOR12 Den Bosch, Oss, Uden
2007-12-30